कविता मुलांच्या

  मटाराच्या   शेंगेत मटाराच्या शेंगेमध्ये झोपली एक आळी दार केलं बंद तिने गुपचिळीमिळी शेंग उघडली आईने तेंव्हा आळस देत बोलली , `` नका दार उघडू कोणी , होती रात्रपाळी ।। 3 ------------------------------------------ मटाराच्या शेंगेत । बसले आठ दाणे खुशालचेंडु म्हणतात । आहोत चार दुणे वीस मधून करणार । पाहुणे किती उणे शेंगेमधे बसाया । आम्ही आठ दाणे ---------------------------------- #लेखणीअरुंधतीची -

  मनी मावशी एक माऊ मऊ मऊ पायात पायात येऊ येऊ म्हणे उचलून नको घेऊ दे लवकर मला खाऊ   श्रावणाचा माझा वसा खाईन उंदीर नाहीतर मासा उपवास ठेवीन तोवर खासा नाहीतर लावीन अस्सा धोशा   चहासोबत चालेल चकली कुरकुरीत मात्र पाहिजे चांगली नाहीतर चालेल शेव इवली तोंड हलवायला मधुन बरी     ग्रीन टी तूच घे मला आपलं दूध दे फ्रिजमधलं नक्को बाई थोडं कोमट मला पाहिजे .   जेवणानंतर वामकुक्षी मला लागते सावरीची उशी उबदार गादी आबदार पांघरूण मग येते झोप कशी   कधी तुझ्या कुशीत झोपीन नाही तर उन्हात मस्त शेकीन चाटून पुसून साफ करीन कायम मी स्वच्छ राहीन   पाहिजे तेंव्हा येईन आत बाहेर जाईन येता मनात विचारायची नस्से बात म्यॅव केलं की घ्यायचं आत   बाळं ठेऊन जेंव्हा घरात फिरून ये ईन बाजारात काळजी घ्यायची त्याची छान नियम ऐकून ठेव सात   माऊ बोलली मोठ्या ऐटित तोर्‍यामध्ये शेपुट हलवीत मी म्हटलं बरं बाई राहीन मी तुझ्या दिमतीत   तेंव्हा पासून मैत्री खाशी ती मालकीण मी दासी कौतुकाने तरीह...

    पृ थ्वी खेळत असता पडतो मीची ; किती मला खरचटे ठणका लागुन रडतो मी गे ; पृथ्वी का नच रडे घरंगळतचि जाते पृथ्वी , परी न पडते कुठे आई तिजला सांग कसे गं खरचटते ना कुठे ?   पळता पळता दूध पितांना हमखासचि सांडते “ एका जागी बसून पी रे!” म्हणुन तू दटावते काठोकाठचि समुद्र भरला , त्यास घेऊनी कडे गिरक्या घेते तरि न सांडते पाणी थेंबचि कुठे ?   डोळे बांधुन पकडापकडी खेळ खेळता कसे भींतीवरती धडकुन मजला टेंगुळ माथी सुजे डोळे नसुनी पृथ्वीला या कसे बरे दिसतसे ? दाटीने या किती तारका धडकत नाही कसे ? --------------------------------- #लेखणीअरुंधतीची -

    ढ ग्गो बा पिऊन पाणी मोठ्ठ पोट ढग्गोबांचा काळा कोट जरतारीचा त्याला गोठ सा र्‍यांना लागली यांचीच ओढ ----------- वी ज ढगांच्या धक्काबुक्कीत वीज बिच्चारी चेंगरली काड कडाड आवाज करीत मोडून जमिनीवर पडली --------------   ढ ग आकाशाच्या आखाड्यात ढग ढोले उतरले षड्डु ठोकत दंडांवर धावून त्वेषात गेले।   वाटले जपानी त्सुमो एकमेकांना भिडले चितपट होउन सारे माती धुळिला मिळाले । --------------------------------- #लेखणीअरुंधतीची -  

  पावसाची पाककृती पाऊस समजाऊन सांगायचाय   चिल्ल्यापिल्ल्या बालमित्रांना छानशा भाषेत ! ढग तयार व्हायची सारी प्रक्रिया, त्यांचे पहिल्यापासून विविध प्रकार Cirro, Cumulo, Strato, Nimbo सांगायचा छोटासा प्रयत्न!   आकाशाच्या हंड्यामध्ये । सूर्य बाष्पकण रोज साठव ी तळ्यामधुन वा , मळ्यामधुन वा । जलधीतुन वा, जलकण जमवी   सूर्य क ि रण ते, जलबिंदुंसी । नद्यांमधुनही, आणी उचलुनि पाणवठे होतीच कोरडे। जाती विहिरी, बारव सुकुनी   वारा घुसळे, बाष्पबिंदु ते । नभाचिया हंड्यात चांगले इथे तिथे मग, दिसू लागती । तुरळक मेघांचे फरकाटे   वाटे कुठला, हा सांगाडा । फासळ्याच जणु, मासोळीच्या अजुन काळ काहीच घुसळता । जमिनीवरुनी दिसे नजारा   हळु हळु लोणी, येऊ लागे   । तसे विस्कळित, ढग्गू गोळे दिसू लागती, आकाशीच्या । भल्याच मोठ्या, हंड्यामध्ये   तरिही राही, घुसळत वारा । एकत्रित करि, मेघ-गोलका निळ्या जांभळ्या, तयार होती । आकाशी मग, मेघमालिका   आकाशाच्या, काहिलीमधे । नवनीताचे, तूप करावे तसेच पाणी पाणी होई । धरतीवर मग पाऊस येई -----...

  ढगांची चित्रकला - ढग्गोब्बांनी काळ्या कुळ्या , ओढल्या चार रेषा आणि काढल्या सूर्यालाही , झुपकेदार मिशा   चंद्रालाही काळेकुरळे , काढले छान केस बदलून टाकला त्याचा तो , पांढराशुभ्र वेश   पुसून टाकी चांदण्यांना , फिरवून काळा कुंचला एकाजागीच पळ म्हणे , गबदुल चांदोबाला   निळ्यानिळ्या आ भा ळावर , काढले काय काय प्राणी लवकर लवकर ओळखा म्हणे , पुसेन पुढच्या क्षणी   गुलाबी गुलाबी राजवाडे , त्यांना सोनेरी किनार बर्फासारखे पांढरे शुभ्र , चितारले चार मिनार   चित्रनगरी चितारली ही , काय तिचा थाट सांगा त्यातून कोठे जाते , म्हणे पाऊलवाट ------------------------------------------ #लेखणीअरुंधतीची –  

  चो र बो का सुट्टीत गावाकडे आजोळी गेलं की मज्जाच मज्जा असायची . अंगण , पडवी , ओटी माजघर , कौलं , पन्हाळी , झोपाळा , माळा , कोनाडे , खुंट्या , चूल , फुंकणी , गाय , गोठा , घागर डोण , विहीर , रहाट -- - - - अशा आज लुप्त झालेल्या अगणित शब्दांचा परिचय तिथे व्हायचा . रात्री मामा , आजोबा , आजी इत्यादि मंडळींकडून भ -- भ -- भानाभूत इत्यादि   जाम रहस्यमय गोष्टी वरवर शूरपणे पण लटलटणार्‍या काळजाने डोळे ताणून ऐकतांना राम राम राम म्हणत झोपेच्या आधीन व्हावे लागे . रात्री कुणाला जाग आली तर काही खैर नसे . माझ्या बालमित्रांसाठी अशीच ए क खरीखुरी गमतीदार कहाणी --   रात्र होती मध्यावर झोप होती डोळ्यावर बंद होते सारे दिवे झोपेमध्ये सारं घर   एक बोका बिलंदर गलेलठ्ठ कलंदर हळुच शिरला घरामध्ये हिर्वे डोळे करडा रंग   अंधारात डोळे त्याचे पाचुंसारखे चमचमत अधांतरी फिरत होते तेजोगोल लखलखत   अँटेनाच शेपटीचा उभा होता ताठ वर वाघोबाचा मामा सख्खा तोरा त्याचा सर्वां...